สิ่งของเครื่องใช้ พร้อมรอยประทับฝ่าเท้าขวา สมเด็จพระพุฒาจารย์ โต พรหมรังสี

 สิ่งของเครื่องใช้ พร้อมรอยประทับฝ่าเท้าขวา สมเด็จพระพุฒาจารย์ โต พรหมรังสี อยู่ที่วัดสน่ำ(วัดพระธรรมมุนี) จ.สิงห์บุรี‼️

ที่วัดพระธรรมมุนี(วัดสน่ำ) ตำบลโพประจักษ์ อำเภอท่าช้าง จังหวัดสิงห์บุรี มีสิ่งของสำคัญที่เกี่ยวข้องกับสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) จึงเดินทางไปยังวัดสน่ำเพื่อขอเข้าชมสิ่งของเครื่องใช้ที่มีการกล่าวถึงว่ามีอะไรบ้าง

โดยพบกับอาจารย์สมพงษ์ วินิจ อายุ 84 ปี เกษียณอายุราชการมา 24 ปีแล้ว เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านประติมากรรม เคยมีผลงานปั้น 9 เกจิอาจารย์บริเวณศาลหลักเมืองจังหวัดสิงห์บุรี และยังปั้นรูปเหมือนหลวงพ่อกวย และหลวงพ่อเชน ปัจจุบันเป็นทั้งลูกศิษย์และผู้ดูแล พระครูวิสิฐ วรการ ประธานสงฆ์ที่ดูแลวัดพระธรรมมุนีแห่งนี้

 

อาจารย์สมพงษ์ วินิจ ผู้เชี่ยวชาญด้านประติมากรรม และ เป็นศิลปินดีเด่นฯ จ.สิงห์บุรี

อาจารย์สมพงษ์เล่าว่า สมเด็จพุฒาจารย์โต เคยมาเทศนาฉลองงานขึ้นบ้านใหม่ที่บ้านหลวงกาลมัยนฤมิตร หรือ นายเหลี่ยม ศุกรมุข เป็นปู่ของตนเอง ที่บ้านช่างหล่อ อ.บางกอกน้อย สมัยนั้นเป็นอำเภอขึ้นอยู่กับจังหวัดธนบุรี

- ตามประวัติ หลวงกาลมัยนฤมิตร เสียชีวิตก่อนสมเด็จ โต พรหมรังสี

- ช่างหล่อสมัยอยุธยา พระเจ้าตากสิน ให้ช่างหล่อมาอยู่เหนือวัดบางหว้าใหญ่ ใต้วัดบางหว้าน้อย ก็คือตรอกวัดระฆัง 

- สมัยอยุธยาของต่าง ๆ ที่ร่องแพขึ้นมา ขึ้นที่ท่าน้ำวัดโพธิ์ ดังนั้นของต่าง ๆ จึงอยู่ที่วัดโพธิ์ทั้งหมด(ภายหลังส่วนหนึ่งบรรจุอยู่ในพระมหาเจดีย์ ที่วัดโพธิ์ หรือ วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม)

- หลวงกาลมัยนฤมิตรใช้หินอ่อนเขาชะโงกแกะพิมพ์พระ, เป็นคนหนึ่งที่แกะพิมพ์พระถวาย สมเด็จ โต พรหมรังสี ไม่เกิน 20 พิมพ์, พิมพ์พระของหลวงกาลมัยนฤมิตรไม่ต้องตัดขอบ, โดยนำมวลสารผสมเข้าด้วยกัน นำมาตำ ตำเสร็จแล้วนวด แล้วนำมาปั้น กดตามยาวลงในพิมพ์พระ, เนื้อพระปิ้นเล็กๆน้อยๆ ส่วนที่เกินใช้กระบอกบดปาดออก, แล้วค่อยๆเคาะ เคาะ เคาะ พระที่กดปั้มไว้ก็จะออกจากบพิมพ์พระ, บางองค์จะเอียงนิด นิด ดุ้งก็มี

- พิมพ์พระสมเด็จ สมัยก่อนแกะด้วยเหล็กก้านร่มใส่ในกระบอกไม้ไผ่ไม่ใช่กระป๋องนม เหล็กก้านร่มเป็นเหล็กสปริงมีความแข็งพิเศษ ทำเป็นเล็บมือ ทำเป็นสามเหลี่ยม สี่เหลี่ยม ทำเป็นเหล็กแหลม ใช้แกะพิมพ์พระสมเด็จด้วยหินอ่อนเท่านั้นไม่ใช้ไม้แกะพิมพ์พระสมเด็จ ต่อมาก็เป็นหินลับมีดโกนเป็นหินสีเขียว 

- ก่อนมีพระสี่เหลี่ยม มีพระ สามเหลี่ยมก็มี เป็นโค้งมนๆก็มี เป็นห้าเหลี่ยมก็มี ไม่มีพระสี่เหลี่ยม

- พระสมเด็จทำด้วยหินเปลือกหอย มโนเยอะไปหน่อย แต่ถ้าปูนขาวนั้นมีมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา(ไม่ใช่ปูนซีเมนต์ขาว) หน้าบ้านหลวงกาลมัยนฤมิตร ก็มีเตาเผา จะเอาเปลือกหอยที่ไหนมาเผา

- ดินขาว คือ ดินเกาลิน เป็นส่วนประกอบของหินที่ผุเปื่ออยมาเป็นเวลานาน ๆ เชิงดอยสุเทพเป็นหินดำ แต่เผาแล้วเป็นดินสีขาว ดินสีขาวเผาเสร็จแล้วเป็นสีแดง เป็นความรู้เกี่ยวกับการทำเซรามิกของศิษย์สาย กรมวิทยาศาสตร์ กระทรวงอุตสาหกรรม

ลูกศรสีแดงชี้ คือ ครอบแก้วมีในสมัยรัตนโกสินทร์ ใช้สำหรับครอบองค์พระไม่ให้ฝุ่นเกาะจับองค์พระ

- พระสมเด็จพิมพ์สี่เหลี่ยม ที่วงการพระเครื่องเรียก ซุ้มผ่าหวาย อันที่จริง คือ การจำลองขอบของครอบแก้ว หลวงกาลมัยนฤมิตรเป็นผู้ออกแบบคนแรกในการแกะพิมพ์พระทรงสี่เหลี่ยมมีครอบแก้ว หรือ มีซุ้มผ่าหวายคนแรก ก่อนหน้าจะไม่มีซุ้มผ่าหวาย

สำหรับสิ่งของเครื่องใช้ที่สมเด็จพุฒาจารย์โตใช้ในการประกอบพิธีทางศาสนาในครั้งนั้น(ตามรูปถ่าย) ได้แก่ ที่นั่ง โต๊ะหมู่บูชา พระพุทธรูป เชิงเทียน แจกกันดอกไม้ทองเหลือง กล่องไม้ และกาน้ำชา รวมไปถึงรอยพิมพ์เท้าขวาประทับด้วยขมิ้นของสมเด็จพุฒาจารย์โตบนผืนผ้า ผ้าเช็ดเท้า และผ้าสำหรับรับชานหมาก


อาจารย์สมพงษ์กล่าวต่อไปว่า สิ่งของและเครื่องใช้ทั้งหมดตนได้รับเป็นมรดกตกทอดมาจากตระกูล โดยเห็นว่าเป็นสิ่งของสำคัญควรค่าแก่การอนุรักษ์ไว้ จึงได้นำมามอบให้กับทางวัด เพื่อรวบรวมและเปิดให้สาธุชนที่มีความสนใจได้มาเยี่ยมชมต่อไป


รูปถ่ายในงานฉลองพระบ้านหลวงกาลมัยนฤมิตร (นายเหลี่ยม ศุกรมุข) เลขที่ 12 บ้านช่างหล่อ อ.บางกอกน้อย จ.ธนบุรี

1. รูปซ้ายมือนิ้วชี้ หลวงปู่นิมิตร เจ้าอาวาสวัดวิเศษการ

2. รูปกลาง สมเด็จพระพุทธจารย์ โต พรหมรังสี วัดระฆัง โฆสิตาราม (เดิมชื่อ วัดบางหว้าใหญ่)

3. รูปขวามือ หลวงปู่คำ วัดระฆัง โฆสิตาราม(วัดบางหว้าใหญ่)

 ลูกศรสีเขียวชี้ คือ หีบใส่ใบจาก หีบใบนี้ทำจากแก่นไม้มะขามเทศ ซึ่งเป็นใบเดียวกันกับลูกศรสีแดงชี้ทางซ้ายมืือของรูป

อ้างอิงหลังฐานนามสกุลพระราชทาน

 อ้างอิงจากลิงก์ คลิก: พบสิ่งของเครื่องใช้ พร้อมรอยประทับฝ่าเท้าขวาสมเด็จพระพุฒาจารย์โต พรหมรังสี

และ เปิดตำนาน หลวงกาลมัยนฤมิต (เหลี่ยม ศุกรมุข)บุคคลในประวัติศาสตร์  



ใหม่กว่า เก่ากว่า

Translate